Bir otomobilde 100 milyonu bulan kod satırı yeni üretim makinalarında milyonu rahatlıkla geçiyor. İki yıl önce ABD’de bir firmanın fuar standında “Yazılım çeliği geçinceye kadar” sloganı vardı. Ondan önce de “A thing without application is nothing” ifadesini görmüştüm.
Yazılımların normal makinaalrı “özel makina” haline getirmelerinin dışında kopyalanmayı imkansız kılmaları da bir diğer avantaj. Eskiden tersine mühendislikle rahatça klonlanabilen makinelerin entelektüel sermayeleri artık ele geçirilemez oldu.
Yazılımların bu denli önem kazanması haliyle yazılım mühendislerini de bütün dünyada öne çıkarıyor. Ancak hem
yazılım mühendisi arzı talebe göre çok yetersiz, hem de bu uzmanlar imalat sektöründe çalışmayı tercih etmiyorlar. Daha
önce yazdığım makalem arşivde duruyor; ABD’de yazılımcılar bilişim sektöründe çalışmayı tercih ettikleri için iç pazar Alman
markalarının eline geçti, otomotivin kalbi olan Detroit’te 50 bin ev terk edildi, şehir neredeyse metruk hale geldi. Aynı Oysa Almanya yazılımcılarını makina sektöründe çalıştırmayı başarıyor, böylelikle Alman makinaları 20 dolar kilo fiyatıyla bile dünya ihracat lideri olurken diğerleri daha düşük fiyatlarla daha az satış yapabiliyorlar.
Kısacası kod’u olan kodu mu oturtuyor!
