Ancak VT’lerin sorgulanması asıl işlevleri olan kayıt performansını düşürünce veri ambarları yaratıldı. Veri ambarı verileri VT’den aldı ve analizlerini kolaylaştırdı.

Sorgulama; karar vermek için gereken enformasyonu üretme, sebep sonuç ilişkilerini keşfetme çalışması olduğundan çok değerli bir faaliyettir. Normal bir veri ambarı içindeki verileri sorgulandığında dışarı çıkartır. Depoda kaç ürün var, kaç açık iş emri var, A makinesi kaç kez durdu, kaç ürün üretildi vb…

Ancak bazı sorular vardır ki veri ambarı yanıt vermekte aciz kalır. Distilasyon kolonu ne zamandır çalışmakta, proses sıcaklığı kaç kez 70 °C üzerine çıktı, bu sıcaklıkta ne kadar kaldı, nasıl düşürüldü, pompa bakıma girmeden daha ne kadar çalışabilir, vardiyadaki üretimin standart sapması ne kadar, hammadde tüketim hızı nedir vb…
Fark edileceği gibi zaman bazlı ve ancak hesaplama ile yanıtlanabilecek sorgulamalar VT ile hayli zahmetli uğraşılarla gerçekleşebilir, üstelik bu sırada çok sistem kaynağı yer.

VT’nın bir zaafı da depolamanın çok yer gerektirmesidir. Hacimli verileri saklamak VT’yi  büyütür. Veri saklama maliyeti düşük olsa da depolama ve geri çağırma uzar.
Tabii bir de hızlı kayıt yapma zorunluluğu vardır. VT burada da zayıftır ve veri kaçırır.

Tüm bu sorunlara “Endüstriyel VT” kısmen çare olsa da proses endüstrisi için doğru çözüm “process historian”dır. Historian (tarihçi) kurulurken hangi sorgulamalar yapılacağı dikkate alındığından yanıtlar çok kısa sürede alınır. Ad hoc sorgulamalar da “cumputing on the fly” yöntemi sayesinde çok zaman almaz.
Historian düz dosya gibi çalışır, ilişkisel değil, temporal’dır. Veriler bireysel dosyalar halinde zaman bilgileriyle saklandığı ve dosyalar sabit büyüklükte olduğu için performans istikrarını hep korur. Historian hızlı kayıt ve depolama ve hızlı geri çağırma içindir; veriler ne kadar hızlı değişirse değişsin swinging door depolama algoritması veri kaçırmaya izin vermez.

Prosesinizin yakın tarihini tam ve doğru olarak bilmezseniz anlayamaz ve yönetemezsi