Makinaların gelişmelerine ilişkin gözlemlerimizi şöyle ifade edebiliriz:
Enerji İletkenliği Yasası: Makinalar geliştikçe enerji kayıpları azalır, karşı etkiler kaybolur, enerji akışı düzgünleşir, verim artar.
Ritim Uyumu Yasası: Makinaların sonraki versiyonlarının alt sistemleri birbirleri ile daha eş güdümlü çalışırlar, aralarındaki harmoni artar, sekanslı çalışan istasyonlar giderek eşzamanlı çalışır hale gelirler.
İdeal Durum Yasası: Makinaların yararlı etkilerinin toplamı artar, olumsuz etkilerin toplamı sıfıra doğru gider. Kullanıcıları ve çevreleriyle dost hale gelirler.
Parçaların Eşitsiz Gelişim Kanunu: Makinaların her parçası ayrı hızda evrimleşir. Elektronik parçalar hızlı, elektriksel olanlar yavaş, mekanikler çok yavaş evrimleşir.
Makro Düzeyden Mikro Düzeye Geçiş Kanunu: Makinaların boyutları günden güne küçülür. Önce mikro elektromekanik sonra da nano sistem düzeyine inerler.
Artan Dinamizm Kuralı: Makinaların sabit, statik parçaları dinamik hale gelirler. Örnek; uçakların iniş takımlarıdır, dışarıda sabit durmakta içeri çekilebilir olmuşlardır.
Süper Sisteme Geçiş Kuralı: Makinaların fonksiyonları sürekli çeşitlenir. Eklenen ve gelişen fonksiyonlar bir makinayı birden çok makina haline getirir. İspat: Çamaşır ve kurutma makinalarının birleşmesi.
Otonom Çalışma Kuralı: Makinalar giderek operatör yönetiminden kurtulup, robotlar gibi kendi kendilerine çalışabilir hale gelirler. O nedenle “Makinalar Bebek Robotlardır” denir.
Makinaların evriminin son yasası hiçbir zaman yaratıcısını geçemeyecekleridir!
