Aşırı mühendislik (over engineering) kelimesi konuyu bilmeyenlerin zihninde ürün üzerinde çok yoğun hesap, çizim, analiz yapılmış düşüncesi uyandırsa da durum tam tersi. Hangi gereksinimleri karşılayacağı hassas biçimde dikkate alınmadan ürün tasarımlanıp imal ediliyor. Örneğin; bir aile otomobili 300 km/h hız için yapılıyor, yalnızca dört kişilik bir asansör üç ton taşıyabiliyor. Böylesi gereksinim ötesi ürünlere bırakın aşırıyı, birazcık mühendislik yapılmış olsa bile ne malzeme israfı olacak, ne de imalat, kullanım, bakım ve garanti maliyetleri yükselecek...
Bir makinada, ekipmanda emniyet gerekçesiyle de olsa gereksiz miktarda malzeme kullanımı ciddi kaynak savurganlığı yaratmakta. Örneğin; 5 mm sac kalınlığı yeterliyken bunu iki-üç katına çıkartmak gibi. Konu tek bir makina olsa kayıplar fazla önemli olmayabilir. Ancak aynı makinadan onlarca, yüzlerce üretince zararlar büyük mertebelere çıkıyor.
Konunun zorluğu ekipmanlara ne kadar sağlıklı ve hassas mühendislik yapılmış olduğu bakınca anlaşılamıyor olmasında. Teşhis için tıpkı tıpta olduğu gibi araçlar, testler gerekiyor. En önemli araç da simülasyon! Simülasyon sayesinde ne bakarak, ne de fiziksel testlerle anlayamayacağınız verilere, değerlere ulaşabiliyoruz. Simüle ederek nerede, ne kadar mukavemet gerektiğini; nerede, hangi risklerin alındığını görebiliyoruz. Böylelikle tasarımı daha mühendisçe ve daha verimli yapıyor, optimize edebiliyoruz.
Simülasyon iyi kullanıldığında hem makina üreticisi firmaya, hem müşterisine, hem de tasarım mühendislerine hemen görünmeyen çok büyük yararlar sağlıyor.
Makinaları iyi simülasyon yazılımlarını iyi kullanan firmalardan almak gerekiyor.
