Öğrenci “barometrenin ucuna ip bağlar çatından yere kadar sallandırır ve ipin boyunu ölçerek binanın yüksekliğini bulurum” yanıtı verir. Öğretmen öğrenciyi ikmale bırakır. Yaz geçer sınav günü gelir, öğretmen aynı soruyu sorar. Öğrencinin yanıtı da aynıdır. Öğretmen bu yanıt yüzünden ikmale kaldığını hatırlatarak öğrenciden başka bir şey söylemesini ister. Bunun üzerine öğrenci haklı olduğunu belirtir, ancak başka bir yanıt da verir;  “Çatıya çıkar, barometreyi atar, yere düşünceye kadar geçen süreyi ölçerim, sürenin karesi ile G’yi çarpıp ikiye bölerek yüksekliği hesaplayabilirim.”
Düz mantık sahibi öğretmen çocuğu sınıfta bırakır. Ertesi gün velisi ile gelen öğrenci itirazda bulununca okulun fizik hocalarından bir komisyon kurulur ve öğrencinin sınavı kurulun önünde yapılır. Öğretmen jüriye öğrencinin önceki yanıtlarını da söyleyerek aynı soruyu tekrar sorar:  “Çok katlı bir binanın yüksekliğini bir barometre ile nasıl ölçersiniz?” Öğretmenin beklediği yanıt açıktır; barometrenin aşağıda ve çatıda gösterdiği basınçlar arasındaki farktan yükseklik bulunacaktır. Ancak öğrenci de inatçı mı inatçıdır, domuzluğundan ısrarla hocanın istediği yanıtı vermemektedir. “Önce barometrenin uzunluğunu ölçerim, sonra onu yere diker gölgesinin uzunluğunu ölçerim, hemen arkasından da binanın gölgesinin uzunluğunu ölçer, orantıdan binanın yüksekliğini hesaplarım.” Der.
Öğretmen yanıta yine itiraz eder. Sınav jüri üyeleri için eğlenceli bir hal almıştır. Öğrenciden başka bir yanıt daha vermesini talep ederler. Öğrenci kabul eder, bu sefer de “barometreyi cetvel gibi kullanarak ölçüm yapacağını söyler. Diğer üyeler gülmelerine engel olamazken iyice sinirlenen hocası başka bir yanıtı yoksa kalacağını öğrencinin suratına haykırır. Öğrenci iki yanıtı daha olduğunu ve ikisini de söylemek istediğini ifade eder. İlk önce barometreyi mimara vererek ondan yükseklik bilgisinin alma olasılığı olduğunu belirtir. Alaya maruz kalmanın hiddeti içindeki öğretmenin laf söylemesine fırsat vermeden hemen ikinci çözümü açıklar: “Barometreyi bir ipin ucuna bağlar binanın tepesinden yere kadar uzatır ve sallamaya başlarım. Bu bir sarkaç sayılacağından periyot formülünden uzunluğu hesaplarım.”
Sınıfı geçen öğrencilerin hepsinden farklı tek yanıtı vermesine karşın sınavdan geçmiştir.    
 Öğrencinin adı “Niels Henrik David Bohr”dur, 20. Yüzyılın sembolü olan atom modelinin tasarımcısı.