Önümüzdeki yıl ilk önce hafızalı malzemelerin yaygınlaşacağını düşünüyorum. Bunlar şekilleri değiştirilse de bir süre sonra tekrar eski formlarına dönüyorlar. İlk kullanım alanları araba çamurlukları olabilir.
Akıllı sıfatını taşıyan malzemeler de umut vadediyor. Tıpkı insan bedeni gibi kendini otonom onaran, hasarlarını kendi kendine gideren bu malzemeler aslında bildiğimiz termoplast, metal ve kompozitler. Ancak içlerine konan özel kimyasallar ve mikro kapsüller sayesinde kendi çatlak ve kırıklarını tedavi ediyorlar.
Bir diğer grup elektro yanıtsal (electro responsive) adıyla bilinen malzemeler. Bunlar gerilim altında özellik değiştiriyorlar. Makina endüstrisi için en büyük potansiyeli şimdilik şok emiciler için sunuyorlar.
Diğer bir yeni malzeme elektrik mürekkebi adıyla anılıyor. İçi yalıtkan, dışı iletken olan ve pek çok malzemeye yapışan bu yüksek viskoziteli sıvı ekranlar, sensörler, piller ve baskı devreler için ilginç ve ekonomik bir değişim öngörmemizi sağlıyor.
Mantar köpüğü de petrol tabanlı plastik malzemelere karşı çevreci bir alternatif. Pirinç ve buğday tarlalarındaki artıklar ile mantardan elde edilebilen bu malzeme toprakta çözünebiliyor. Otomotiv tamponlarından kapılara, ön panelden koltuklara, çatı kaplamadan elbiselere kadar çok geniş bir yelpazede kullanım alanı bulacak.
Tanıtacağım son malzeme “atık enerji termoelektriği” adıyla anılıyor. Kullanımı egzotermik süreçlerin üzerine halı gibi serilmek şeklinde olan bu yeni ürün atılan ısıyı elektrik enerjisine dönüştürüyor. Verimi şimdilik yüzde 15-20 düzeyinde olsa da yaygınlaşma şansı çok yüksek. Egzozlarda kullanımı dahi çok faydalı olabilir.
Yeni malzemelerin verdiği umudu keşke diğer alanlarda da hissedebilsek…
