İlk ziyaret ettiğimiz Inter Seiko firmasının birincil üretim hedefi hassasiyet. Bunu da yüksek teknoloji ürünü ekipmanlarla sağlayabildiklerini söylüyorlar. Ancak servis, insan ilişkileri de onlar için önemli. Bunların hepsini buldukları AMADA ile 35 yıldır partnerler.
İkinci fabrika Tashiro, 20 kişi, üç lazer ve bir kombine makina ile müthiş iş yapıyor. Ürettikleri parçaların çeşitleri çok adetleri az. Bir, iki, dört adetlik partiler üretiyorlar. Onlar için de ‘bir işten diğerine geçiş’ işlemlerinin (ing. changeover) az olması çok önemli. AMADA’nın küçük parti üretimine düşük maliyetlerle olanak veren kısa setup zamanlı ekipmanları Tashiro için biçilmiş kaftan. AMADA’nın yeni jenerasyon makinalarını öve öve bitiremiyor bay Tashiro. Kendisine maliyet tahminlerini nasıl yaptıklarını sordum. Kolayca tahmin edileceği gibi, işleri kapmak için bir yandan rekabetçi ve düşük fiyat vermeleri gerekirken diğer yandan fiyatı kar edebilecek kadar yüksek tutmaları gerekiyor. Bunun yolu da hassas maliyet öngörüsünden geçiyor. Zor olduğunu zannettiğim soruma bay Tashiro çok kolay yanıt verdi. Bir ekran sayfası açtı, işte bununla dedi. AMADA bir maliyet öngörü (ing. cost estimation) yazılımı geliştirmiş ve kendilerine vermiş. Tashiro da bu yazılımdan aldığı karar desteği sayesinde saniyeler mertebesinde fiyat teklifleri sunuyor. Her defasında AMADA’ya da çok teşekkür ediyormuş.
Üçüncü firma Makino ise yalnızca prototip yapıyor. Onlar her defasında bir yeni parça ürettikleri için işleri Tashiro’dan zor. Makina parkları otomasyonlu AMADA tezgahlarıyla dolu. Endüstri mühendisi olan bay Makino hızlılığı bu sayede yakaladıklarını anlattı. Söyledikleri ülkemizde yaygın olan “Seri üretim yapılmayan yerlerde otomasyon kullanılmaz” önyargısını kökünden sarsıyor.
Üç firmanın yöneticileri “Neden AMADA?” soruma yukarıdaki açıklamaları yaptılar.
Hiçbiri “Fiyatı ucuz” demedi.
Sizce zengin oldukları için mi fiyatla ilgilenmiyorlar?