İlk bakışta aşırı dolumu önlemek çok basit bir işlem zannedilir. Seviye kritik düzeye ulaştığında akışı otomatik kesmenin yeterli olacağı düşünülür. Ayrıca aşırı dolum çok seyrek yaşanan bir olay, standarda ne gerek var denir. Oysa aşırı dolum kaynaklı kazalar hem çok büyük zararlara yol açarlar, hem de bu alanda titizlikle uyulan bir standart olmayınca otomatik kontrol sistemi de yanlış tasarımlanabilir, kötü kullanılabilir, sonuçta risk artar. Bazen çok hızlı dolum bile tankta dudak payı kalmamasına neden olur…
Taşmaların önlenmesi için Amerikan Petrol Enstitüsü (API) Amerikan Ulusal Standartlar Enstitüsü (ANSI) ile işbirliği yaparak API 2350 standardını geliştirmiş. API 2350’nin ilk versiyonu 1987 yılında yürürlüğe girmiş. Zaman içinde teknolojinin değişmesi, konuya hakimiyetin artması gibi etmenler 1996’da ikinci versiyonu getirmiş. 2005 yılında standart Sınıf 1ve Sınıf 2 hidrokarbon sıvılarını kapsayacak zenginliğe ulaşınca üçüncü versiyon duyurulmuş. 2012 Mayısında da son haline ulaşılmış.
API 230’nin beş ana bileşeni bulunuyor; Yönetim Sistemi, Risk Değerlendirme Sistemi, Operasyonel Parametrelerin Belirlenmesi ve Kategorize Edilmesi, Prosedürler ve Ekipman Sistemleri. Ancak standardın felsefesi kurum kültürü ile bütünleşmek…
Aşırı dolumdan ağzı yanan bazı firmalar yoğurdu üfleyerek yercesine tanklarını tam doldurmuyorlar. Bu da ekstra tank yatırımlarına yol açıyor. Bu durumu da göz önüne alınca API 2350’ünsadece taşmaları önlemek, emniyeti yükseltmek, kayıpları engellemek için değil,operasyonel verimliliği ve tank kullanım oranlarını arttırmak için de benimsenmesi gerektiğini anlıyoruz.
Yüksek standartlı bir yıl dileklerimizle…