Yalın üretim disiplininin asıl bileşenlerinden biri olmakla birlikte ondan daha eski bir geçmişe sahip olan İmalat Hücreleri klasik fabrika yerleşimi olan fonksiyonel yapıya bir alternatif olarak geliştirilmiştir. Bilindiği gibi klasik yerleşim aynı türdeki makinaları birbirlerinin yakınına yerleştirerek çalıştırmaktır. Bu yaklaşım arızalara bağışıklık getirmesi, aparatları ortak kullanmayı sağlayarak verimliliği arttırması gibi nedenlerle makinaların gelişigüzel dağılımına karşı ciddi bir avantaj sunar.
Gelgelelim fabrikada birbirleri ile benzer şekilde imal edilecek parça sayısı fazla ise klasik yaklaşım uzun taşıma mesafeleri oluşturur, dolayısıyla zaman kayıplarına yol açar. Bu durumda aynı türdeki makinaları değil de parçalar üzerinde yapılacak operasyonları gerçekleştirecek makinaları bir grup haline getirmek (hücre kurmak) daha yararlı olur. Taşımalar azalır ve hammadde ile yarı ürün akışları sistematik hale getirebilir. Hele bir de bu hücre tek bir operatöre emanet edebilirse yönetim “değmeyin keyfime” diyebilir.
“İmalat Hücreleri” bugün beyaz eşyadan otomotive kadar sac metal işleyen sektörler için en uygun yerleşim biçimi olarak kabul edilmektedir. Hatta pek çok firma imalat hücrelerinin dünya klasında üretim düzeyine yükselmek için bir atlama taşı olduğu görüşündedirler. Görüşlerinize sunarım.