Adına eşzamanlı mühendislik denilen bu yaklaşımın savunucuları ürün ve üretim süreci tasarımının paralel biçimde sürdürülmesinin yararlarına işaret etmekte ve bu yararlar arasında zaman tasarrufu ile üretim verimliliği artışlarına vurgu yapmaktadırlar.
Genellikle ürün tasarımı tamamlanmadan onu üretecek üretim sürecinin adımlarının belli olmayacağı düşünülse de tasarım ilerlerken üretimin nasıl yapılacağının sorgulanması daha kolay üretilebilir ve montajı yapılabilir tasarımların ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Bu gerçeğin anlaşılması “imalat için tasarım”, “montaj için tasarım”, “bakım için tasarım”, “test için tasarım” kavramlarının doğmasına yol açmıştır. Son zamanlarda ise çok adette ürün gerektiğinde ancak otomasyon ile ekonomi yakalanabildiğinden yukarıda sözü edilen kavramlar arasına “otomatik/robotik montaj için tasarım” da eklenmiş bulunmaktadır.
Yeni ürün geliştirme projelerinde “robotik montaj için tasarım” yaklaşımının uygulanması ile elde edilecek yararlar akademik literatürde iki ana başlık altında toplanmaktadır. Başlıkların ilki olan kısa vadeli yararlar; yeni ürünün bileşen sayısının az sayıda olması, montaj işleminin kısa sürmesi ile imalat ve montaj maliyetlerinin düşük olmasını kapsamaktadır. Bileşen sayısının az olması şirkete çok değişik faydaları da getirmektedir. Bunların başında envanter miktarının azalması, dokümanların azalması, test sürelerinin kısalması, arıza olasılığının düşmesi sayılabilir. Uzun vadeli yararların biri sürdürülebilir kalite iyileşmesidir. Çok önemli diğer bir yarar da otomasyonla yapılamayacak veya özel makina tasarımı ile yapılabilecek montajların daha ürün tasarım aşamasında sadeleştirilerek robotlar gibi standart makinalarla yapılabilir kılınmasındır. Bu bir yandan kurum içinde tasarım kültürünün gelişmesini sağlamakta diğer yandan da robot yatırımlarının geri ödeme süresini kısaltmaktadır.
Ürün tasarım aşaması robotları verimli kullanmaya giden yoldur da.